آنكه مي تواند ، انجام مي دهد ، آنكه نمي تواند انتقاد مي كند . برناد شاو

نگین آدمیت : به نظر من این حرف درسته ، چرا که انسانهای عملگرا همیشه جایگاهی رفیع تر از منتقدین بی عمل داشته و دارند اما این به خودی خود به شکل قانون در نمیاد چون گاها دیده می شه منتقدین و شاید دشمنان ! حتی از سر دشمنی موجب رشد و کمال انسان میشن چون اونها نواقص رو خیلی زود مطرح می کنند و این باعث میشه خیلی زود عملگراها خودشون رو از اشتباهات پاک کنند فکر می کنم زندگی آدمهای مشهور بدون داشتن منتقدین خیلی هم جالب نباشه ، آدم وقتی این مخالفتها رو می بینه احساس می کنه در جامعه یه زندگی سازنده وجود داره ارد بزرگ یه جمله بسیار زیبا در این ارتباط داره  : (( دشمني و پادورزي ، به آدم خردمند انگيزه زندگي مي دهد .  )) ...